W tym roku mija okrągła rocznica zniszczenia Czadrowa, jednego z najstarszych sołectw w okolicy Kamiennej Góry, którego dzieje od wieków splatają się z historią Krzeszowa (Grüssau) i Kamiennej Góry (Landeshut).
Czadrów, znany w dawnych źródłach jako Zider, już w 1292 roku został nadany przez księcia Bolka I Surowego świeżo osiadłym w Krzeszowie cystersom. Od tego momentu aż do kasaty dóbr klasztornych w 1810 roku wieś pozostawała własnością opactwa krzeszowskiego, dzieląc jego losy, zarówno okres rozwoju, jak i czas tragicznych wydarzeń.
W latach 1419–1436 trwały wojny husyckie, prowadzone przez zwolenników nauk Jana Husa przeciwko siłom Luksemburgów oraz krucjatom organizowanym przez cesarza Zygmunta Luksemburskiego. Choć husytyzm obejmował głównie Czechy, jego wpływy próbowano rozszerzać także na inne kraje Korony Świętego Wacława, Niemcy oraz Królestwo Polskie.
W 1426 roku oddziały husyckie zaatakowały Kamienną Górę. Po zaciętej walce i nieudanej próbie zdobycia miasta odstąpiono od dalszego oblężenia. Pomimo iż Kamienna Góra się obroniła, poniosła spore szkody od ognia. Wracając spod Kamiennej Góry, dokonano zniszczenia Czadrowa, spalono klasztor w Krzeszowie i zamordowano około 70 mnichów. Podczas tego zdarzenia Opactwo doznało wielu zniszczeń a wraz z nim Czadrów, który leżąc w bezpośrednim sąsiedztwie klasztoru, ściśle dzielił jego losy.
Tegoroczna rocznica przypomina o dramatycznych wydarzeniach sprzed sześciu stuleci, które na trwałe wpisały się w historię regionu. Czadrów, mimo zniszczeń, wojen i licznych przemian, przetrwał jako jedna z najstarszych ciągle istniejących osad w okolicy.
Od 2018 roku sołectwo posiada własny herb. Jego uzasadnienie heraldyczno-historyczne dostępne tutaj.
600 lat od zniszczenia Czadrowa
